im really suffering from a severe headache..shit... nakakirita yung pakiramdam... gawa kasi to ng pagkakasabay sabay ng sobrang init, lamig ng aircon... gutom at mga tao sa loob ng enrollment, mga teller... grrrr.... bad trip sila... muntik na talaga akong mang away kanina..

buti na lang... nakapagtimpi ako... bihira pa naman magalit ang mga tulad ko... hahahah....

hay...enrolled na ako...excited na akong pumasok pero gusto ko bakasyon pa rin... hahahah! anlabo! ayun... wala lang naman...

pero grabeh pa rin yung bumabagabag sa isip ko... ewan ko ba kung bakit ganito ako... unti unti lang namang nakakamatay ung pakiramdam... ung nandyan na sa harap mo, parang helpless ka.. parang ganun...

hay... sa tingin mo sayc?


aamin ka ba? o hindi?

dat is the question...

hay... masaya nga pala ang naging LTS sa Pranjetto HIlls!!! hahaha... san yun? isang bundok lang naman lagpas ng antipolo, sa may Tanay rizal... bundok... parang baguio... heheheh

ok naman.. un nga lang... di ako nag enjoy sa pagkain... sa pagkain lang naman... the rest ayus na! ika nga ni ogie alcasid... PWEDE!

ansaya saya... dinamitan pa nga akong tigre... hahahaha... first time ko ever na mag act bilang isang mascot! hahahah...kahit gawa lang sa felt paper ang mga idinamit sa akin... wow talaga... ang asteeg nung mga pangyayari! hehehehe... hay... ayun... un ang pinaka highlight ko... hehehehe

ayun na share ko lang...

may mga bagay na nararamdaman ang mga katulad ko... mga bagay na iniisip... mga bagay na pinoproblema... madaling isipan ng solusyon, pero ang hirap namang maipakita sa gawa...


may mga oras na nag aalala sa isang katulad nya... may mga oras din namang walang magawa kundi tumawa sa saya at inspirasyong dulot nya... pero ang problema... hindi man lang nya alam lahat ng nasasaloob ko't nadarama...


hanggang ngayon ang suliranin ng pag amin ay napakalaki para sa akin... di ko magawang mapag dugtong dugtong ang sira kong sarili para man lang masabi sa kanya na may nadarama ako, na totoo ito at walang biro... corny? wag mo na basahin kung corny, basta ang alam ko, ang mga corning bagay dito sa mundo...minsan,, un pa ang totoo...


anhirap...anhirap... hindi ko lang talaga masabi yung nararamdaman ko... gustong sabihin PERO DI KO ALAM KUNG PANO KO SISIMULAN... yun ang pumapatay sa akin ng unti unti at di ko man lang naman malunasan... magsasaya ako ngayon... pilit namang babalik kinabukasan... sisimulan ko ang pag iisip ng kung anu ano, dun at dun din naman ang tutunguhan at tanging babagsakan...

pano nga ba sisimulan ?

* * *

sana magawa kong masabi lahat nang to sa kanya...

sana maayos ang mga maging araw ko...

sana malaman nyang nag aalala rin naman ako sa tuwing may nangyayari sakanya, na nalulungkot sya at nahihirapang pagtagpi tagpiin ang mga bagay bagay para sa kanya...

na may taong nandito lang sa tabi tabi, di lang napapansing mahal na pala sya...

tahimik lang...


sasabihin ko na sanat aaminin sayo lahat lahat ng itinatago ng puso kong alipin ng kaba, alam mo naman tayo, walang magawa, nerbyoso....
nerbyoso - rivermaya

'Di malaman kung ano ang gagawin
Sa damdamin na 'di ko maamin
Sa sarili kung bakit ka pa ba nandiyan

Sabi-sabi ng mga kaibigan ko
Huwag mong pilitin ang hindi para sa 'yo
Ngunit bakit hindi kita makalimutan
Sa 'yo ba'y OK lang


Habang tumatagal, lumalala, laging nagwawala
Tumitindi, umiinit, sumasakit ang dibdib
Kaya ako'y gumawa ng awiting ito na alay ko sa 'yo
At sana'y pakinggan mo

Huwag ka sanang magugulat sa akin
'Di ako sanay sa ganitong suliranin
Huwag kang matakot hindi ako manloloko
Kung OK lang sa 'yo



Ngayong alam mo na, sana'y 'di ka mainis
At pasensya na kung ako ay makulit
Pero kung gusto mo, ako na lang ang lalayo
Kung OK lang sa 'yo



Kung OK lang sa 'yo

0 0 0

trip ko lang rin namang mag senti kaninang dapithapon... sa singaw ng hangin sa sixth floor, sa bintana sa tapat ng hagdan na malapit sa org room... dala ng hangin, dahan dahan akong napatahimik, sabay naman napapikit, naidlip ng kaunti...

ayun..unang araw na unang araw ng klase... nag gagaganito ako... masaya naman ako... makita mga blockmate ko... mga mahal kong kabatch, mga ka org... hahaha... sa dami na ata ng mga nakikilala ko, hindi ko na alam kung kanino akong org unang mag ha hi bago pumasok ng org room... heheheh...

ayun... wala lang... masarap lang mag senti sa mataas na lugar... mapapaisip ka tungkol sa mga bagay bagay, bakit may mga bagay kang ginagawa, bakit may mga bagay kang di masimulan... saka kung bakit ba... bakit ba... at marami pang bakit ba...

humangin, nakawalkman ako, ang tugtug pansenti... malamang lamang, nakatulog ako...

may klase na pala... kailangan nang gumising sa katotohanang hindi na dapat matulog... hahahah...

ayun...dun na natapos ang storya..

smile ka lang palagi ha....

Keno salamat ah.... sa pakikinig.... the best kang fafi ka! wooohoooo!!! apir! heheheh... hayaan mo, kakayanin ko toh.... sasabihin ko din toh...balang araw...

balang araw...



salamat ulit... ^_^

Funny how I fell for you
And the day you caught my eye
And my life has never been the same
Since the day I saw your smile

As it shine above of everyone
You stand out from the crowd
Somehow I can't find the words to say
You're indescribable

You sweep me off my feet
Everytime you smile at me, at me, at me

You light my way
You always take my breath away
You set me free
When every time you smile at me

There's this feeling that I can't hide
That I couldn't get enough of you
I can't deny, I'm mesmerized
By the beauty of your smile

Cause you knock me off my scene
Every time you smile at me, at me, at me

You light my way
You always take my breath away
You set me free
When every time you smile at me

You light my way
You always take my breath away
You set me free
When every time you smile at me

^_^

i heard this new song playing again... at, yay, sa tingin ko may bago na namang song na mairerepeat sa player ko... share ko sayo kagad pag nagkaron ako ng mp3... hehehe

narinig ko lang sya knina sa radyo... sa commercial na rin ng close up.. i really wonder why close-up productions produce very good theme songs for their commercials... asteeg... sa totoo lang yun ang nagdadala sa kanila... seryoso...

now people like me would find it easy to relate sa mga buhay buhay namin... and i think thats nice.... really nice...

it sometimes happens na that someone smiles back at me pa rin naman, kahit na sa loob loob ko, sinasabi ko, pag inulit mo pa yan, lalo lan akong maiinlove sayo.... hahahahahah! funny.... corni... heheheheh

eh ganun talaga, cant help what im feeling... how i wish she knew what i feel... oh how i wish talaga... so, hanggang smile lang muna ako, hanggang pakikinig sa mga storya nya... pakikinig sa bawat sasabihin nya, at syempre... pag appreciate na nandun sya sa harap, tabi, o katabing section ng room namin.... heheheh.... i only can be happy with small things muna....

pero i really cant deny na may feelings ako sa kanya...

sana bukas... You'll smile at me ulit ah...

brrrrrrr lang talaga at wala nang iba ang masasabi ko sa araw na toh.. kasi ba naman, ang ginaw ginaw sa room kanina... wala lang... bihira akong mangatog sa room pero kanina talaga, spell COLD s-e-v-e-n-z-e-r-o-e-i-g-h-t brrrr....

^_^

hindi lang naman dun malamig pati sa sc ofc... ibang klase ang lameeeg... umulan pa... tapos topak topak pa din ang kalikasan, umaraw pagkatapos...langya... one of these day talaga feel ko magkakasakit na ako...

0_o

Freshmen, here we com nga pala! dahil freshmen tour na sa huwebes... masaya ang mgiging araw!!! excuse sa halos kalahati ng araw, may libreng food (yehey!!!) at syempre... ayun... iikot sa buong uste... may mga handouts na ngang iniikot eh, para masigurong maganda at systematic ang magigng tour sa huwebes... at syempre sana,,, WAG UMULAN... (^o^)

wag na wag kang uulan.... heheheheh

 

matutulog na ako... hahaha.... ansaya ng araw kahit papano....

sana bukas ganito ulit! hahahah..

hay... yeah...

Ang araw na yon

itulad mo na lang ako sayo

itulak mo na rin lang papalayo

sa isang tahimik na pagkakataon

gusto ko lang makasama ka

sala sa init, nilalamig

sa ilalim ng ulan, init ang kapalit...

sa gitna ng kawalan,

sigaw ko lang ay  iyong pangalan..

Oo ngat buhay ako

sa kakarangkot na liwanag na taglay mo

tanggalin mo ito't wala na ako...

magagawa mong lahat ng imposible,

magagawa ko rin iyon sa sandaling lilisan ka....

Sa gayon, kailangan ko lang maging ako...

sa lahat ng sasabihin ko, gagawinko,

oras lang ang kailangan ko...

itong buhay na taglay ko

ibinigay mo...

mawawalang lahat sa oras na lilisan ka sa buhay ko...

Mga kulay na taglay mo, ng maganda mong mukha

kitang kita sa gitna na dilim...

ang galak at sayang taglay mo

damang dama ng buo kong pagkatao

di mo man itanong, lahat itoy nalaman ko...

kahit sa araw araw na dinami ng problema,

nasasaloob ko ang mga ito..

Sa gayon, kailangan ko lang maging ako...

sa lahat ng sasabihin ko, gagawinko,

oras lang ang kailangan ko...

itong buhay na taglay ko

ibinigay mo...

mawawalang lahat sa oras na lilisan ka sa buhay ko...

kung alam mo lang lahat ng nadarama ko, lahat ng nasasaloob ko

gaya ng pagkakaalam mo sa mga panalangin mo tuwing gabi...

wala na akong aasahan at mimithiin pa..

sana lang maintindihan mo lahat ng aking nadarama...

Sa gayon, kailangan ko lang maging ako...

sa lahat ng sasabihin ko, gagawin ko,

oras lang ang kailangan ko...

itong buhay na taglay ko

ibinigay mo...

mawawalang lahat sa oras na lilisan ka sa buhay ko...

masakit man toh...

alam ko...

pero di ko pa rin ipagkakait na mahal kita....

kahit na alam ko...

sa puso mo...

may mahal kang iba...